De daad bij het woord voegen. Dat is wat mij betreft het thema van deze blog. Bovendien is dit in al mijn gesprekken de komende tijd de rode draad. En dan heb ik het niet over alle politiek correcte plannen en verplichte acties. Nee, ik heb het over de momenten waarop we wél het stapje terug zetten en goed reflecteren. Dan hoor ik mezelf en mijn gesprekspartners wijsheden uiten waar de gemiddelde guru jaloers op zou zijn!
“Meer van hetzelfde, is gewoonweg niet meer goed genoeg”, zei de CIO afgelopen week tegen me. ”Het vet is er vanaf, alles wat ik nu nog verder bezuinig gaat direct ten koste van de kwaliteit van onze IT dienstverlening aan onze business units.” Om vervolgens af te sluiten met “We moeten het radicaal anders aanpakken. Het doorbreken van de huidige manier van samenwerken is noodzakelijk.” Kijk, dat hoor ik als adviseur natuurlijk graag! En ik hoor het ook geregeld, maar zie er dan weinig van terug.
Een andere manager IT zei afgelopen maandag tegen me: “ik doe de dingen die mijn opdrachtgevers van me verwachten, maar ik krijg er geen energie van, het inspireert me totaal niet”. De antwoorden op mijn vragen over zijn passies en daarop gerichte acties, moest hij me schuldig blijven…
Doorbraken vanuit stilstand heb ik nog nooit gezien. In beweging komen is noodzakelijk voor het in gang zetten van een doorbraak. Wat weerhoudt ons dan toch? Denken in problemen en stil blijven staan bij eerdere niet geslaagde pogingen liggen voor de hand. Maar het zit wat mij betreft vooral in niet naar jezelf luisteren en niet sturen op je eigen gevoel en energieniveau!
Als ik het zo om mij heen hoor wordt geen enkele CIO of directeur IT echt enthousiast van overzichten van 150 samenhangende projecten, die allemaal nèt niet lopen zoals gehoopt. Of van de volgende spreadsheet met overlopende bestedingen en toch nog extra benodigde budgetinperkingen. Noch van de volgende strategische verkenning met sluitende business case, die nooit meer zo mooi wordt als dat die nu op papier staat. En toch laten we al dit soort zaken onze agenda’s bepalen. De persoonlijke energiemeter staat enorm onder druk.
Dus terug naar de 2 essentiele vragen:
- Welke échte doorbraak is nodig om uit de huidige cirkel te ontsnappen?
- Waar word je nu zelf écht enthousiast van?
We weten het wel en we zeggen het zelfs, maar we vergeten naar ons zelf te luisteren en over te gaan tot actie. Dus: welke doorbraak heb je nodig om weer écht enthousiast aan het werk te gaan? Welke nieuwe samenwerkingen zijn daarvoor nodig? En: welke eerste stap zet je morgen daarvoor?
