Het Centraal Planbureau heeft de verkiezingsprogramma’s doorgerekend. Hiep hiep hoera, nu weten we waar we aan toe zijn; was het maar zo. De geschiedenis lijkt zich te herhalen. Zichzelf respecterende bedrijven weten inmiddels allang dat alleen scenarioplanning schier onvoldoende is om de koers van een organisatie te bepalen, laat staan vast te houden. Verstandige bedrijven combineren hard én zacht in hun strategische planning; analyse én verbeeldingskracht. Zij hebben hun bestemming voor ogen, hoe de toekomst zich ook uitrolt.
De toekomst laat zich niet bepalen door cijfers en analyse. De toekomst is inherent onvoorspelbaar en vraagt van ons het heft in eigen hand te nemen. Visie en verbeeldingskracht mogen nooit overstemd worden door cijfers en analyse. Een krachtig en gedragen beeld van onze koers als land is wat wij nodig hebben in deze turbulente en onzekere tijden.
Moeten we de analyses van het CPB dan in de vuilnisbak gooien. Nee, natuurlijk niet. Ze geven wel degelijk een indicatie van de keuzes die de verschillende politieke partijen maken. Maar nog belangrijker is de visie waaruit deze keuzes voortvloeien; voor welk Nederland gaan wij de komende jaren vechten?
Los van de juistheid van de rekenmodellen, de juistheid van de gegevens en de onzekerheid van de voorspellingen, heeft Nederland behoefte aan een verhaal. Het zal mij worst wezen of we in 2040 honderd banen meer of minder hebben en of onze koopkracht met een paar Euro stijgt of daalt. Ik wil van onze volksvertegenwoordigers weten wat hun visie op Nederland is. Waar ons land voor staat, zodat werkgelegenheid tot in lengte van dagen gegarandeerd is. Wat onze unieke producten en diensten zijn, waardoor er tot in lengte van dagen brood op de plank komt. Die verhalen wil ik horen. Ik wil het vuur in de ogen van de leiders zien die ons daar de komende jaren heen gaan loodsen. Overtuig mij met uw verhalen en beelden, dan zal ik u volgen. En als het dan ook nog even doorgerekend wordt, zodat we geen stomme dingen doen, ben ik helemaal tevreden.
